Katalog zabytków sztuki w Polsce sucho i wielce naukowo podaje: późnoklasycystyczny 2. ćw. w. XIX; elewacja jedenastoosiowa, ogzymsowana, z płytkim ryzalitem na osi, nad którym wystawka drugiego pietra, zwieńczona trójkątnym szczytem; przyziemie rozczłonkowane arkadowymi płycinami. Tyle
Przedstawiam z mojej kolekcji kolejny dokument i opaskę pochodząca z koneckiego getta. Tym razem jest to pismo Rady Starszych Ludności Żydowskiej z dnia 15 kwietnia 1942 roku do burmistrza miasta Końskie W. Knopińskiego, podpisane przez Prezesa Rady Starszych
Pokazuję kolejny dokument z mojej kolekcji. Jak pisał ostatnio do mnie Paul: [dokumenty] miałyby ogromną wartość dla tysięcy Żydów genealogów z rodzinnymi korzeniami w Końskich. Pojawiają się nazwiska mieszkańców miasta Końskie: Judkiewicz, Lipszyc (dwukrotnie), Zymler,
Przypomnę tylko, że piętnastego października 1939 r. kreishauptmann Albrecht na terenie miasta utworzył Kolonię Żydowską z własną administracją. […] Kolonia Żydowska po kilkunastu miesiącach została przemieniona w getto. Z Księgi Gmin Żydowskich dowiadujemy się, że getto w Końskich powstawało
Dziesięć niepublikowanych dokumentów z lat 1930-1932, dziesięć podań mieszkańców Końskich. To chyba unikalny już dzisiaj zestaw dokumentów. Uzyskałem zgodę na publikację od właściciela dokumentów, przy okazji dowiedziałem się, że wypożyczone „nie powróciły” – pozostały dobre
Piętnastego października 1939 r. kreishauptmann Albrecht na terenie miasta utworzył Kolonię Żydowską z własną administracją. Przyczyną tak wczesnego zorganizowania w Końskich specjalnej dzielnicy była potrzeba ulokowania wszystkich Żydów w wyodrębnionej kolonii i szybkie przejęcie – w drodze grabieży
Rozpoczynam publikację ciekawych dokumentów z mojej kolekcji [dokumenty nie będę opatrywał komentarzem].
Wzniesiona dla potrzeb ludności wyznania prawosławnego; głównie dla stacjonujących w mieście i w zespole budynków koszarowych w Baryczy 25. Smoleńskiego i 27 Witebskiego Pułku Piechoty oraz urzędników rosyjskich i ich rodzin. O samej cerkwi wiem niewiele: mała, drewniana,
Za moich młodych lat, to jest około 1907 r. [autor Henryk Seweryn Zawadzki] pamiętam, że jak przechodziło się z ulicy Kazanowskiej do Rynku uliczką zwaną Wąską, to po drodze, po lewej stronie była kamienica rozbrzmiewająca wieczornym hałasem. Mieścił się tam